انتخابات اسرائیل دیگر فقط میدان رقابت احزاب نیست؛ میدان نبرد الگوریتمها، رباتها و ویدئوهای جعلی نیز هست. هوش مصنوعی حالا میتواند رأیدهنده را شناسایی، تحلیل و هدفگیری کند و مرز میان تبلیغات سیاسی و دستکاری دیجیتال را مبهم سازد.
ویدئوی جعلی، آغاز یک نبرد تازه
ماجرای ویدئوی ساختگی دیدار «گادی آیزنکوت» با «محمود عباس» و «منصور عباس»، فقط یک نمونه از ورود هوش مصنوعی به کارزار انتخاباتی اسرائیل بود. این ویدئو که از سوی حزب صهیونیسم دینی تولید شد، دیداری را به تصویر میکشید که هرگز رخ نداده بود و قرار بود آیزنکوت را چهرهای نزدیک به سازش با به اصطلاح دشمنان اسرائیل نشان دهد.
کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل در ۲۶ ژوئیه دستور حذف آن را صادر کرد. مقررات جدید نیز استفاده از محتوای تولید یا دستکاریشده با هوش مصنوعی را مشروط به برچسبگذاری کرده است.
اما مسئله اصلی دیگر فقط دیپفیکهایی نیست که دیده میشوند؛ مشکل بزرگتر، محتوایی است که پشت صحنه تولید و توزیع میشود.
رأیدهندهای که ماشین او را میشناسد
احزاب و فعالان سیاسی بهدنبال ساخت پروفایلهای دقیق از رأیدهندگان هستند؛ از ترجیحات موسیقی و محتوای مورد علاقه تا خریدهای اینترنتی، سابقه جستوجو و حتی موقعیت جغرافیایی. سپس پیامهای سیاسی متناسب با ویژگیهای هر فرد تولید میشود؛ از تبلیغات آنلاین و پیامک تا تماسهای صوتی که میتواند صدای نامزد واقعی را تقلید کند.
در همین حال، رباتهایی که خود را رأیدهنده واقعی جا میزنند میتوانند بحثهای آنلاین را به سمت موضوعات مشخص هدایت کنند. آواتارهای هوش مصنوعی نیز میتوانند با شماره تلفن و حتی کارت اعتباری واقعی وارد گروههای واتساپ شوند و مانند یک کاربر واقعی فعالیت کنند.
دادههای یک نظرسنجی با نمونه ۱۰۰۵ نفره که در اوت منتشر شد نشان داد ۷۱ درصد پاسخدهندگان گفتهاند گاهی یا بهطور مکرر با اطلاعات نادرست انتخاباتی مواجه شدهاند و ۵۶.۸ درصد نیز با حسابهای جعلی یا جعل هویت آنلاین برخورد داشتهاند.
شکاف قانون و سرعت فناوری
مشکل فقط توانایی فناوری نیست؛ مسئله، سرعت کندتر مقررات است. مرکز پژوهشهای کنست در سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد اسرائیل هنوز چارچوب جامع و مشخصی برای استفاده از هوش مصنوعی در تبلیغات انتخاباتی ندارد و مقررات موجود، بهطور کامل با دیپفیک، رباتها و شبکههای حسابهای جعلی برخورد نمیکند.
این شکاف در عمل اهمیت زیادی دارد. کمیته انتخابات میتواند در موارد مشخص مداخله کند، اما بخش قابل توجهی از نظارت بر محتوای آنلاین همچنان به سیاستهای شرکتهای فناوری وابسته است. در حالی که محتوای جعلی میتواند در چند ساعت تولید و هزاران بار بازنشر شود، فرآیند شناسایی و حذف آن ممکن است بسیار کندتر باشد.
مؤسسه دموکراسی اسرائیل نیز هشدار داده است که قوانین انتخاباتی این رژیم برای مواجهه با فناوریهای جدید به اندازه کافی بهروز نشدهاند و شفافیت درباره محتوای تولیدشده توسط ماشین و حفاظت از حریم خصوصی رأیدهندگان به مقررات بیشتری نیاز دارد.
انتخابات اسرائیل؛ آزمایشگاهی برای آینده سیاست
اهمیت انتخابات ۲۷ اکتبر فقط به رقابت سیاسی داخلی اسرائیل محدود نمیشود. آنچه اکنون در این رژیم رخ میدهد، تصویری از آینده کارزارهای انتخاباتی در بسیاری از جوامع است؛ رباتهایی که خود را انسان جا میزنند، چتباتهایی که به منبع مشورت سیاسی تبدیل میشوند و الگوریتمهایی که برای هر رأیدهنده پیام متفاوتی میسازند.
در سپتامبر نیز یک گزارش پژوهشی درباره شبکهای از حسابهای منتسب به یک عملیات نفوذ مرتبط با ایران، از استفاده از شخصیتهای جعلی و محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی برای ورود به بحثهای سیاسی اسرائیل خبر داد؛ این ادعا در گزارش منتشرشده از سوی «گلدن آول» مطرح شده و نیازمند تفکیک میان یافتههای پژوهشی و انتساب عملیاتی است.
مسئله اصلی دیگر فقط این نیست که رأیدهنده یک ویدئوی جعلی را باور کند. خطر عمیقتر، محیطی است که در آن حجم عظیمی از محتوای واقعی، جعلی و دستکاریشده در کنار یکدیگر قرار میگیرند و تشخیص واقعیت را دشوار میکنند. در چنین انتخاباتی، نبرد بر سر رأی شاید پیش از ورود شهروندان به حوزههای رأیگیری، در ذهن و صفحه تلفن آنها آغاز شده باشد.
نظر شما